Borg: geen groep grienende gozers


Interviewreeks gedragsinterventies, nr. 01

Roel en zijn vriendin wonen net een jaar samen als bij Roel op een avond de stoppen doorslaan. “We hadden een heftige discussie. Opeens had zij een klap van mij te pakken. Mijn opgekropte irritaties en agressie kwamen er uit. Pas toen ik foto’s van haar zag op het politiebureau wist ik hoe hard die klap was.” Roel moest daarom de BORG volgen, een gedragsinterventie gericht op daders van huiselijk geweld.

Aangifte door vriendin
“We woonden samen met de kinderen, allebei een goede baan. Zowel pubers als een peuter in huis, en dat gaf veel spanning en wrijving. Mijn vriendin en ik kregen het daardoor met z’n tweeën steeds minder leuk. Meteen na die klap dacht ik ‘wat doe ik nu?’ Ondertussen ging zij gillend naar beneden. Zij kon net als ik niet bevatten wat ik had gedaan. Zij nam haar dochtertje mee, ging het huis uit en deed die nacht al aangifte.”

Schikking met Officier
“Om vier uur ’s nachts belde de politie: kom je maar direct melden. En toen begon het proces van verhoor, gesprekken met de Officier van Justitie, Reclassering, en Jeugdzorg. Ik trof een schikking met de Officier. Daardoor kwam ik onder toezicht van Reclassering Nederland met de verplichting om de BORG training te volgen. De eerste groepssessie was vrij snel daarna.”

Heftig confrontatiegesprek
“Het confrontatiegesprek met mijn partner was emotioneel. Je zit voor de eerste keer nadat het gebeurde tegenover elkaar. Dat was heftig, maar wel noodzakelijk. Je bent allebei zo van slag. Zij doodsbang. En jij van de wereld door wat je hebt gedaan. Het is goed dat anderen het initiatief nemen tot zo’n gesprek.”

Opgekropte frustraties
“BORG hielp mij bij het nadenken over wat er nou voor zorgde dat ik zo doorsloeg. Je wordt door de trainers constant geprikkeld om verder te kijken. Wat zit er nu achter jouw eigen gedrag, wat veroorzaakt het steeds maar opkroppen van frustraties? Ze helpen je de sluier daarover op te tillen. En dat is heel confronterend. Dan voel je je even heel erg klein.”

Niet voor de gek houden
“Het meest moeilijke was dat je bij andere deelnemers jouw eigen excuses en reacties terugziet. Het was vaak zo herkenbaar. Ik leerde over mijzelf dat ik anderen te ver over mijn grenzen heen laat gaan, en dan ga opkroppen. Dat wist ik al wel een beetje. Maar schijnbaar hield ik mijzelf toch altijd voor de gek. Want ik zei altijd dat het wel mee viel. Nou, in de cursus leerde ik dat ik anderen excessief over mijn grenzen liet gaan. Dat zijn we dus gaan aanpakken.”

Patroon voorkomen
“De setting van BORG was niet direct het eerste waar ik aan dacht bij een aanpak van partnergeweld. Maar, het was absoluut geen praatclub van huilende mannen. We waren allemaal voor het eerst betrokken bij huiselijk geweld. Goed dat je dan een BORG moet volgen. Het voorkomt dat het geweld een patroon wordt.”

Handigheidjes
“Je leert veel over je eigen gedrag. Maar ook handigheidjes om assertiever te zijn. En hoe je zonder agressie jouw grenzen duidelijk maakt. Dus als ik nu merk dat een gesprek met mijn partner niet goed gaat, dan pas ik een handigheidje toe. Dan pas ik bijvoorbeeld ‘de pauze’ toe. Dan stap ik uit het gesprek, neem ik afstand. En nadat alles weer rustig is, na een periode van even geen contact, dan pakken we de draad weer op. Zo voorkom ik agressie.”

Relatietherapie
“Mijn partner en ik zijn nog wel samen, maar in relatietherapie. Door het incident wonen we niet meer samen. En het was wel even spannend of we de relatie zouden voortzetten of niet. Daarin heeft de BORG deels een rol gespeeld. Het leerde mij om eerlijk te kijken naar het gevoel tussen mij en mijn partner. Dat is er nog, en we kunnen nog steeds samen verder. Maar het is geen garantie voor de toekomst. Hoe dan ook is de BORG onderdeel geweest van onze groei en ontwikkeling.” 

   
Dit is het eerste verhaal in een serie achtergrondverhalen over de gedraginterventies die worden verzorgd door Reclassering Nederland, SVG en Leger des Heils Jeugdbescherming & Reclassering. Omwille van de privacy is de naam van de cliënt in dit stuk aangepast.


Reclassering Nederland   |  Postbus 8215   |  3503 RE Utrecht   |  Telefoon: 088-80 41000
De website van Reclassering Nederland maakt gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie. Sluiten